سندرم آشیانه خالی؛ زنگ خطر تک‌فرزندی در خانواده‌های ایرانی

اگر دیدگاه سیاسی من و همسرم متفاوت شد وظیفه‌ام چیست؟ تسلیم نظرات او بشوم یا مقاومت کنم؟ قرار هست آگاه باشم و بدانم که من و همسرم تفاوت در تحلیل سیاسی پیدا کرده‌ایم و حفظ صمیمت در حین این اختلاف نظرها کاری است که یک مجاهد در خانواده انجام می‌دهد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری پیام خانواده؛ هم‌زمان با حمله وحشیانه آمریکایی_صهیونی به خاک میهن‌مان، مجمع ملی خانواده در راستای افزایش تاب‌آوری خانواده‌ها، سلسله نشست‌های «خانواده و مقاومت» را با سخنرانی اساتید حوزه خانواده در بخش‌های گوناگون و به صورت وبینار برگزار می‌کند. این نشست‌های تخصصی، ویژه کنشگران حوزه خانواده، رابطین و حلقه‌های میانی مجمع ملی خانواده است و شرکت برای عموم هم‌وطنان آزاد است.

نشست هفتم به موضوع «خانواده نخستین سنگر تاب‌آوری» اختصاص داشت و با تدریس خانم فروغ نیکفر، درمانگر و مدرس دوره‌های خانواده در روز شنبه 23 اسفندماه برگزار شد. پایان نشست با پرسش‌وپاسخ شرکت‌کنندگان، همراه بود.

خانم فروغ نیکفر در آغاز نشست، گفت: قبلا ما انقد رسانه نداشتیم و اخبار زیادی به گوشمان نمی‌رسید. در تمام این سال‌ها، دشمن دلار خرج کرد و دوقطبی‌سازی تعمدی را میان ما ایجاد کرد. الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی را جوری طراحی کرد که ما در اتاق پژواک قرار بگیریم. یعنی فقط دیدگاه کسانی را ببینیم که با ما هم‌سو هستند و هر کسی نظری غیر من داشت را دشمن بدانم. در این میان، اگر دیدگاه سیاسی من و همسرم متفاوت شد وظیفه‌ام چیست؟ تسلیم نظرات او بشوم یا مقاومت کنم؟ قرار هست آگاه باشم و بدانم که من و همسرم تفاوت در تحلیل سیاسی پیدا کرده‌ایم و حفظ صمیمت در حین این اختلاف نظرها کاری است که یک مجاهد در خانواده انجام می‌دهد.

وی افزود: اگر در حفظ این صمیمیت نکوشیم، نتیجه این می‌شود که شب‌ اول پشتمان را به هم‌ می‌کنیم و می‌خوابیم، شب دوم همسرم در اتاق دیگری می‌خوابد، شب سوم تصمیم می‌گیرم خانه را ترک کنم. ما نمی‌خواهیم به اینجا برسیم چون دشمن با ایجاد شبکه‌های رسانه‌ای متفاوت، تفاوت تحلیل را به وجود آورد و سعی دارد استحکام خانواده و سلامت جامعه را از بین ببرد. در خانه‌ای که دعواست، بچه‌ها امنیت ندارند و خودمان آرامش نداریم. پس اگر می‌خواهم مشت محکمی بر در دهان دشمن بزنم باید بپذیزم که من و همسرم با هم هم‌سو نیستیم و این به نظام ارزشی هر کدام از ما و نحوه مدیریت اضطرابمان برمی‌گردد.

نیکفر با اشاره به «وحدت کلمه» در ادبیات مقاومت، اظهار داشت: وحدت کلمه به این معناست که طیف‌های مختلف فکری برای یک هدف تلاش می‌کنند نه اینکه همه یک‌جور فکر کنند. الان، هدف ما وطن است. من و همسرم با هم برای وطن تلاش می‌کنیم و فقط نگاهمان به سیاست فرق دارد. وحدت کلمه ما، آبادی وطن و عدم غلبه دشمن است. ما ازدواج کرده‌ایم که آرامش خودمان و امنیت فرزندانمان تامین بشود. بنابراین، اولین قدم ما باید این باشد که در مقابل هجمه‌های رسانه‌ای و تلاش برای گسست میان زوجین، مرزهای عاطفی خودمان را حفظ کنیم. این جریان نوین، دارد در وجود نزدیکان و عزیزان من تولید خشم می‌کند و به اتاق خواب و آشپزخانه من حمله کرده است.

این درمانگر خانواده ادامه داد: راهکار کنترل تولید خشم و حفظ صمیمیت، گوش دادن فعال و بدون قضاوت است. به عنوان مثال، یک پارچ آب را در نظر بگیرید که داخلش سنگ‌ریزه دارد و می‌خواهیم این آب را در ظرفی که فیلتر دارد و سنگ‌ریزه‌ها را جدا می‌کند بریزیم. سنگ‌های ریز از فیلتر عبور می‌کنند اما سنگ‌های درشت روی فیلتر می‌مانند. قضاوت ما درباره این سنگ‌ریزه‌ها خیلی مهم است. در بحث‌های سیاسی، باید بتوانم از نگاه طرف مقابل هم ببینم، فیلترها را بردارم و قضاوتش نکنم. وقتی بحث‌ها منجر به دعوا می‌شود یعنی ما فیلتر گذاشتیم و نمی‌گذاریم سنگ‌ها وارد ظرف بشوند تا تحلیلشان کنیم.

وی راهکار دیگر حفظ صمیمیت و گفت‌وگوی عاری از خشونت را تعیین قرار زمان و مکان برای بحث‌های سیاسی دانست و گفت: قرارداد ببندیم که هردو حق دیدن اخبار رسانه مقبولمان را داریم ولی نباید همان‌موقع راجع بهش حرف بزنیم، مقید باشیم که اتاق خواب یا سر میز شام جای بحث سیاسی نیست. تعیین کنیم کی، کجا و چطور گفت‌وگو داشته باشیم. یادمان باشد اگر عدد 6 انگیسی وسط میزی باشد که هر کدام از ما در طرف‌های مقابل آن نشسته باشیم، یکی آن عدد را 6 می‌بیند و دیگری 9. هر کدام، از منظر نگاه خودمان می‌بینیم.

نیکفر اظهار داشت: من اگر تحلیل سالم با همسرم داشته باشم، باید دست او را بگیرم و بگویم بیا کنار من بنشین و از منظر من ببین. در مسائل سیاسی این کار آسانی نیست. باید به قدری بینش، آگاهی و مطالعه در حوزه دیدگاه خودم و همسرم داشته باشم که بتوانم متقاعدش کنم از سمت من به ماجرا نگاه کند. اگر توانستیم زاویه دید خود را به او نشان بدهیم اما او نپذیرفت که با من هم‌فکر باشد عیبی ندارد. چون رابطه عاطفی با همسرم دارم مجبور نیستم مثل او به مسائل سیاسی نگاه کنم. ما می‌توانیم بر اهداف مشترکمان تمرکز کنیم. با اختلاف نگاه سیاسی، همه‌ی پنجره زندگی ما بسته نمی‌شود. حواسمان به امنیت خانواده و ارزش‌های بنیادین باشد. احترام متقابل بگذاریم. یادمان نرود این خانم یا آقا، همسر من و والد فرزند من است.

این مدرس دوره‌های خانواده افزود: در کنشگری مقاومت، فرار از بحث نداریم، گفت‌وگوی منطقی، مومنانه و صبورانه داریم. باید بتوانیم خودکنترلی داشته باشیم. اگر به محض شروع صحبت سیاسی، خشم و هیجاناتم بالا بیاید، قدرت تفکرم کم می‌شود. همان‌طور که پیامبرمان بعد از فتح مکه، کسانی که آزارش داده بودند و ترس از انتقام او را داشتند بخشید، ما هم باید مانند او قول لین داشته باشیم. در تحلیل روانشناسی، به این رفتار پیامبر می‌گوییم شوک مثبت. یعنی زمانی که سیستم عصبی فرد مقابل می‌خواهد وارد جنگ بشود، با برخورد مناسب وارد فاز تسلیم و دلبستگی می‌شود. برای رسیدن به نتیجه با همسر از شوک مثبت استفاده کنیم.

نیکفر در پایان با تاکید بر ناامید کردن دشمن از طریق عمل مقاومتی حفظ صمیمت در خانواده، گفت: نگذاریم دشمن با دوقطبی‌سازی، خانواده‌ها را متزلزل کند. مقاومت در برابر اویی که می‌داند مرا چطور عصبانی کند و کلمه ناخوشایند مرا تکرار کند، کنترل خشم می‌خواهد. اگر بچه‌های مدافع امنیت از پشت لانچرها از وطن محافظت می‌کنند ما هم با حفظ کیان خانواده مشت محکمی بر دهان دشمن بزنیم.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =

آخرین‌ها