به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ در آستانه فرارسیدن ماه مبارک رمضان، بسیاری از والدین با این پرسش مواجه می‌شوند که چگونه می‌توانند فرزندان خود، به‌ویژه آنهایی که تازه به سن روزه‌داری رسیده‌اند را با این فریضه الهی آشنا و آنها را به انجام این عبادت بزرگ ترغیب کنند. در این میان، استفاده از روش‌های تشویقی و محبت‌آمیز می‌تواند تأثیر عمیق‌تری بر روحیه لطیف کودکان و نوجوانان بگذارد.

در همین راستا زهیر احمدی روانشناس، در گفت‌وگو با ایکنا با نگاهی روانشناسانه و با بهره‌گیری از مفاهیم دینی، راهکاری عملی برای تبدیل یک تکلیف عبادی به یک تجربه شیرین و خاطره‌انگیز برای فرزندان ارائه می‌دهد:

لازم است فرزندان ما در ماه مبارک رمضان با روزه‌داری حس خوب، انگیزه مثبت و احساس رضایت از یک معامله ارزشمند را تجربه کنند. گفتیم که برای رسیدن به این هدف، کودک باید انرژی کافی داشته باشد و بتواند بدن خود را مدیریت کند.

اکنون می‌خواهیم درباره «مدیریت باتری» صحبت کنیم. منظور از مدیریت باتری چیست؟ وقتی شارژ تلفن همراه رو به اتمام است، رنگ باتری از سبز به نارنجی و سپس قرمز تغییر می‌کند. در آن لحظه باید مدیریت کنیم، برنامه‌های غیرضروری را ببندیم و فقط به موارد ضروری اکتفا کنیم. بدن ما نیز چنین وضعیتی دارد. باید به فرزندمان بیاموزیم؛ «پسر گلم، دختر قشنگم، وقتی به ساعات پایانی روز نزدیک می‌شوی و ضعف می‌کنی، این نشانه ضعف شخصیت تو نیست. اتفاقاً این یعنی بدنت در حال فعالیت است و روزه‌ات وظیفه اصلی خود را انجام می‌دهد».

یکی از کارکردهای مهم روزه در بدن، پاکسازی سموم است. بسیاری از کسانی که به اسلام و روزه اعتقاد ندارند، برای دفع سموم و پاکسازی بدن، رژیم‌های غذایی می‌گیرند و از خوردن پرهیز می‌کنند. اما خداوند در روزه، هم پاکسازی را برای ما قرار داده و هم پاداش‌های فراوانی همچون استجابت دعا و ثواب شب‌زنده‌داری، که پیشتر درباره‌ آن صحبت کردیم.

پس فرزند ما باید به این درک برسد که افزایش گرسنگی و ضعف در ساعات پایانی روز، نشانه اثربخشی روزه است. اینجا نباید لجبازی کند یا خود را ضعیف بداند. بهتر است به لحظه شیرین افطار فکر کند؛ به غذایی خوشمزه که مادر آماده کرده، به سوپ یا فرنی لذیذی که قرار است، نوش جان کند.

در این فاصله، بهتر است فعالیت‌های سبک و کم‌انرژی انجام دهد؛ مثلاً نقاشی بکشد، کتاب داستان بخواند یا به کتاب صوتی گوش دهد. فعالیت‌هایی که نیاز به انرژی جسمی ندارند، اما ذهن را از گرسنگی منحرف می‌کنند.

پس فرزند عزیزم، تو ضعیف نیستی. من مادر یا پدر هم اکنون گرسنه‌ایم. ما هم با اراده، خود را کنترل می‌کنیم تا به لحظه شیرین افطار برسیم.

امیدوارم فرزندان ما، عاقبت‌بخیر و مایه افتخارمان باشند.