خصوصی

در روزگاری که جهان مهارت دیگر با مرزهای کهنه و دیوارهای بلند بی‌اعتمادی میان بخش دولتی و خصوصی معنا نمی‌یابد، پرسش بنیادین این نیست که «آیا باید با هم سخن گفت؟»، بلکه این است که چگونه می‌توان از هم‌سخنی به هم‌افزایی رسید و از گفت‌وگوهای تشریفاتی به پیمان‌نامه‌ای عملی برای ساختن فردایی بهتر دست یافت.

به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ سید بهنام مهردل: تأمل در تجربه ارزشمند برگزاری بیش از ۵۰ نشست تخصصی، مسئله‌محور و پربار میان اداره کل و تشکل‌های صنفی، به ویژه کانون انجمن صنفی آموزشگاه‌های آزاد استان، این حقیقت را بر ما آشکار ساخت که راه برون‌رفت از دالان‌های پرپیچ‌وخم چالش‌های مهارتی، نه در موازی‌کاری و فاصله گرفتن، که در هم‌تنیدگی نهادی و هم‌پیمانی راهبردی نهفته است.

اگر دیروز تعامل با تشکل‌ها، انتخابی اخلاقی یا الزامی اداری می‌نمود، امروز این تعامل به جان‌مایه حیات و اثربخشی نظام مهارتی بدل گشته است، زیرا نظام آموزشی بی‌خبر از نهادهای صنفی محکوم به گمراهی راهبردی است و انجمن‌ها می‌توانند چون چراغ‌های فروزان بندرگاه، کشتی مهارت را از صخره‌های بی‌راهه‌ها به ساحل امن نیازهای واقعی هدایت کنند.

برای آنکه تعاملات ما از سطح شعارهای پرشور و نشست‌های تشریفاتی فراتر رود و در اعماق اجرا و میدان عمل نهادینه شود، مدل سه‌وجهی هم‌آفرینی مهارت را پیش نهاده‌ایم که در آن، تعامل راهبردی با هم‌افزایی اندیشه‌ها در شوراهای کلیدی استان، زمینه‌ساز تدوین سیاست‌ها و مقررات با روحی جمعی می‌گردد و تعامل ساختاری با تشکیل حلقه‌های هم‌اندیشی شهرستانی، گره‌گشای مسائل بومی و تعمیق‌بخش سرمایه اجتماعی در شهرستان‌ها خواهد بود، آن‌چنان که مراکز و انجمن‌ها به دو بازوی توانمند برای یکدیگر تبدیل شوند.

در این میان، تعامل اجرایی با پیکره‌سازی از طرح‌های مشترک همچون کارآموزی در دل واقعیت بازار، به‌اشتراک‌گذاری کارگاه‌ها، آفرینش رویدادهای مهارتی و بالندگی مربیان در کارگاه‌های دوطرفه، کیفیت خدمات مهارتی را ارتقا می‌بخشد و جریان‌سازی مستمر یادگیری را ممکن می‌سازد.

این الگو در نهایت، اهدافی را در دل خود می‌پروراند که فراتر از رفع مشکلات روزمره، چون ستاره‌های قطبی حرکت جمعی ما را جهت می‌بخشند: استقرار حکمرانی شبکه‌ای در مهارت با گذر از ساختارهای سلسله‌مراتبی به شبکه‌هایی زنده و پویا؛ چابکی و بالندگی نظام مهارت‌آموزی با اعتماد به تشکل‌ها و واگذاری بخشی از اختیارات؛ خلق بازار مهارت شفاف و رقابتی با ایفای نقش تنظیم‌گری انجمن‌ها؛ پاسداشت حقوق حرفه‌ای و صیانت از کرامت صنفی آموزشگاه‌ها؛ و نهایتاً کشف و شکوفایی مهارت‌های فردا با نقش‌آفرینی انجمن‌ها به مثابه اندیشکده‌هایی پیشرو و آینده‌نگر.

بی‌گمان، راه پرفروغی که تاکنون پیموده‌ایم، گواه روشنی است بر آنکه ظرفیت تحقق این نقشه راه در سراسر این دیار سبز و پهناور وجود دارد و آنچه اکنون در این برهه حساس بدان نیاز داریم، اراده‌ای جمعی و همتی استوار برای نهادینه‌سازی این الگو در تک‌تک شهرستان‌هاست.

بیایید دست در دست هم، از حصار تنگ من‌های سازمانی و صنفی عبور کنیم و به مایی جاودانه بیندیشیم که قرار است در این دیار، پرچمدار توسعه مهارت‌های فنی و حرفه‌ای باشد، دیاری که به شایستگی چشم انتظار بهترین‌هاست.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 3 =

آخرین‌ها