به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ فاطمهسادات رازقی، مسئول بانوان مجمع ملی خانواده، در دومین رویداد ملی تشکلهای مردمی خانوادهمحور کشور (سلاله)، با نگاهی تحلیلی و مبتنی بر تجربیات چندینساله خود در حوزه روانشناسی خانواده، به تبیین نسبت آموزههای دینی با واقعیتهای زیسته خانواده ایرانی پرداخت.
وی با اشاره به آیه «الرجال قوامون علی النساء» اظهار کرد: بر اساس تجربههای میدانی و مطالعات روانشناختی، در فطرت زن و مرد تفاوتهایی وجود دارد که نادیدهگرفتن آنها، تعادل خانواده را برهم میزند. زن در ساختار روانی خود به تکیهگاهی نیاز دارد که اگر این نیاز بهدرستی پاسخ داده نشود، از یک سنی به بعد، میل به ازدواج در او کاهش مییابد و نظام طبیعی خانواده دچار اختلال میشود؛ نه از سر مشکل، بلکه به دلیل برهمخوردن نظم آفرینش.
رازقی با انتقاد از استقلال افراطی زنان در برخی گفتمانهای رایج افزود: وقتی زن ناچار میشود همزمان نقش زن و مرد را ایفا کند، مرد بهتدریج از مسئولیت فاصله میگیرد. این موضوع نه یک قضاوت ارزشی، بلکه یک واقعیت روانشناختی است؛ چراکه اگر مسئولیت از مرد مطالبه نشود، ویژگی واگذاری در او فعال میشود و خانواده دچار فرسایش پنهان خواهد شد.
مسئول بانوان مجمع ملی خانواده با تأکید بر آسیبپذیری انسان گفت: هرجا که خداوند در قرآن بهصورت مستقیم بر موضوعی تأکید کرده، همانجا محل آسیب انسان است. همانطور که بیشترین تجربه عشق و تنفر انسان نسبت به والدین شکل میگیرد، قرآن نیز دقیقاً در همین نقطه دستور تربیتی میدهد؛ نه به این معنا که والدین خطا نمیکنند، بلکه برای آنکه نظام خانواده حفظ شود و حسابوکتابها به شیوه درست انجام گیرد.
وی با اشاره به قداستبخشی افراطی به جایگاه پدر و مادر تصریح کرد: وقتی والدین در ذهن فرزند به موجوداتی دستنیافتنی تبدیل میشوند، امکان نقد تربیتی از بین میرود. در چنین شرایطی نه فرزند اجازه دارد سخن بگوید و نه والدین خود را نیازمند یادگیری مهارتهای تربیتی میدانند. این نگاه جبری، در نهایت به تربیت نادرست و آسیبهای نسلی منجر میشود.
رازقی با اشاره به مفهوم «آرامش» در قرآن گفت: خداوند تنها در دو موضع بهصورت مستقیم از آرامش یاد میکند؛ یکی در یاد خدا و دیگری در ازدواج. این آرامش، مقدمه عبور انسان از سختترین امتحانات زندگی از جمله فرزندآوری است. خانوادهای که فاقد آرامش باشد، نمیتواند بستر سالمی برای تربیت فرزند فراهم کند.
وی هشدار داد: نباید از خدا جلوتر حرکت کنیم. اگر زندگی زناشویی هنوز به ثبات نرسیده، تبدیل فرزندآوری به یک الزام، میتواند بحرانهای عمیقتری در آینده ایجاد کند؛ از جمله افزایش طلاق در خانوادههای دارای فرزند. آمار بالای روابط فرازناشویی و افزایش کودکان تکوالد، زنگ خطرهایی است که نباید نادیده گرفته شود.
مسئول بانوان مجمع ملی خانواده با انتقاد از کنشگریهای بدون مبنا در حوزه خانواده افزود: امروز بسیاری از فعالیتهای مردمی به توزیع بستههای حمایتی، مشاورههای مقطعی، همسانگزینیهای سطحی یا جهیزیهدادن تقلیل یافته است، در حالی که پیش از هر کنشگری باید گفتمان و مبنای فکری روشنی وجود داشته باشد. بدون مبنا، حتی خیرخواهانهترین اقدامات نیز میتواند به بیراهه برود.
رازقی با بیان مثالهایی از تجربههای دانشگاهی و درمانی خود گفت: همانطور که در یک پایاننامه علمی ابتدا باید رویکرد نظری مشخص شود، در حوزه خانواده نیز باید روشن باشد که «خانواده» دقیقاً چیست، چه مسئلهای دارد و قرار است با چه نگاهی به آن پرداخته شود. مشاوره، حمایت اقتصادی یا سیاستهای جمعیتی، هرکدام جای مشخصی در نظام خانواده دارند و جایگزین یکدیگر نیستند.
وی در پایان تأکید کرد: تحکیم خانواده نیازمند فکر، مبنا و گفتمان است. کنشگری بدون تفکر، بزرگترین آفت فعالیتهای مردمی در حوزه خانواده است و اگر این مسیر اصلاح نشود، حتی اقدامات پرهزینه نیز به نتایج معکوس منجر خواهد شد.