کد خبر: 25642
تاریخ انتشار: ۵ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۹:۳۰
چین

برای اقلیت مسلمان چین، ماه رمضان، مناسبتی هم معنوی و هم مانند یک جشن است؛ سنت‌های دیرینه این ماه، آیین‌هایی آشناست که ایمان، غذا و زندگی اجتماعی را در هم می‌آمیزد.

به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ به نقل از آناتولی، با غروب آفتاب در شهر ناگو در استان یوننان در جنوب چین، ریتم ثابت طبل‌های سنتی در خیابان‌های باریک طنین‌انداز شد که نشانگر فرا رسیدن رمضان بود.

کودکان در کنار بزرگان جمع شده بودند، مغازه‌داران در ورودی مغازه‌هایشان ایستاده بودند و خانواده‌ها به سمت مسجد ناجیایینگ می‌رفتند، جایی که نسل‌ها آغاز ماه مقدس مسلمانان را با دعا و صرف وعده‌های غذایی در کنار هم جشن گرفته‌اند.

فقط چند متر آن طرف‌تر، بازار رمضان پر از جنب و جوش است. غرفه‌های غذا فضا را با عطر گوشت کبابی، رشته فرنگی و چای شیر شیرین پر کرده بودند، در حالی که ساکنان و مهمانان در کنار هم خوراکی‌های فصلی را می‌چیدند.

برای تقریباً ۸۰۰۰ مسلمان این شهر، این صحنه هم معنوی و هم جشن است؛ آیینی آشنا که ایمان، غذا و زندگی اجتماعی را در هم می‌آمیزد.

آمادگی برای ماه رمضان از چند روز قبل آغاز می‌شود. خانواده‌ها مواد اولیه مخصوص را خریداری می‌کنند، لباس‌های نو می‌خرند و برای دورهمی‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند.

در سراسر چین که محل زندگی حدود ۲۵ میلیون مسلمان، عمدتاً از جوامع هویی و اویغور است، سنت‌های آشپزی بر اساس هر منطقه متفاوت بوده و منعکس کننده فرهنگ‌ها و تاریخ‌های محلی است. به عنوان مثال، در ناجیایینگ، رشته فرنگی برنج و غذاهای گوشت گاو از غذاهای اصلی ماه روزه‌داری هستند.

ما ارژائو یوسف، کارآفرین اجتماعی می‌گوید: امسال متفاوت است زیرا رمضان با سال نو چینی همزمان شده است. در طول تعطیلات، میلیون‌ها نفر به زادگاه‌های خود سفر می‌کنند. او گفت: بسیاری از مسلمانان روزه خود را با خانواده‌هایشان افطار می‌کنند.

او که در رسانه‌های اجتماعی با برجسته کردن مکان‌های محبوب و میراث مسلمانان در سراسر چین، محتوا تولید می‌کند گفت که بازار رمضان جاذبه اصلی شهر است. او که اهل ناجیایینگ است، به همراه همسرش گروه‌های گردشگری را در سراسر چین راه‌اندازی کرده‌اند تا فرهنگ‌ها و مناظر متنوع را به نمایش بگذارند. او گفت: مادرم قبلاً خریدهای لازم را انجام داده است و در منطقه ما، بازار رمضان جاذبه اصلی است.

این بازار چند روز قبل از شروع ماه رمضان باز می‌شود و حدود یک هفته پس از پایان آن نیز باز است. فروشندگان گوشت کبابی، رشته فرنگی، شیرینی و چای شیر ـ نوشیدنی محبوب در سراسر چین ـ می‌فروشند.

ما گفت: بسیاری از مردم، از جمله غیرمسلمانان، از شهرهای دیگر برای بازدید از بازار می‌آیند. این بازار مانند یک جشنواره است، بسیار پر جنب و جوش.

روال‌های روزانه در طول ماه رمضان تغییر می‌کنند. خرید در اوایل صبح رایج است و رشته فرنگی برنجی غذای مورد علاقه قبل از طلوع آفتاب و عصرانه است.

ما گفت: رشته فرنگی برنجی محبوب است؛ هضم آن آسان و غذای ویژه استان یوننان است.

خانواده‌ها قبل از شروع روزه برای وعده غذایی سحری جمع می‌شوند. با غروب آفتاب، آنها دوباره برای افطار جمع می‌شود.

او گفت: در گذشته، سنت طبل زدن قبل از سحری به طور منظم وجود داشت. این سنت همچنان ادامه دارد، اما تعداد دفعات آن کاهش یافته است.

پس از یک روز کاری، ساکنان برای افطار به مسجد می‌روند. در بسیاری از مساجد، افطار به صورت جمعی توسط مدیریت مسجد ترتیب داده می‌شود و حس تجربه مشترک را تقویت می‌کند.

ما می‌گوید: هر روز زنگی برای اعلام افطار زده می‌شود. ما به مسجد می‌رویم، قبل از نماز افطار می‌کنیم و سپس برای غذا به خانه برمی‌گردیم. او خاطرات کودکی‌اش از صبح‌های زود و روزهای مدرسه که با برنامه‌های رمضان شکل گرفته بود را به یاد آورد. او با خنده گفت: یادم می‌آید که یک بار بعد از صرف غذای سحری در اتوبوس خوابم برد.

خاطرات رمضان در سراسر چین

برای هایون ما، مورخی که اصالتاً اهل استان چینگهای در شمال غربی چین است، رمضان خاطرات کودکی را که ریشه در سنت‌های چند صد ساله مسلمانان دارد زنده می‌کند.

او به آناتولی گفت: اسلام قرن‌هاست که بخشی از چشم‌انداز فرهنگی منطقه بوده است، بنابراین رمضان در اینجا عمیقاً ریشه‌دار و جمعی به نظر می‌رسد.

ما که اکنون در دانشگاه ایالتی فراستبرگ در ایالات متحده تدریس می‌کند، شب‌های مسجد را به عنوان نقطه اوج ماه به یاد می‌آورد. او می‌گوید: سرگرم‌کننده‌ترین بخش، رفتن به مسجد در عصر بود. خانواده‌های مختلف خرما و خوراکی‌های دیگر را برای افطار با هم تقسیم می‌کردند.

گاهی اوقات، بچه‌ها قبل از نماز کیسه‌های کوچک شیرینی و خرما دریافت می‌کردند و به گفته او رمضان ماهی خوشمزه‌ به نظر می‌رسید.

خانواده‌ها، اغلب اقوام، دوستان و بزرگان جامعه را برای سحری یا افطار دعوت می‌کنند، در حالی که مساجد به مراکز پر جنب و جوش زندگی اجتماعی تبدیل می‌شوند.

از آنجایی که غذاهای رمضان در سراسر چین بسیار متنوع است، ما خاطرات شیرینی از غذاهای سنتی چینگهای دارد، از جمله کیک‌های روغنی، نوعی شیرینی سرخ‌شده؛ سوپ گندم و سوپ‌های مخلوط گوشت و سبزیجات.

سایر غذاهای ویژه شامل گوشت بره آب‌پز، بخارپز یا کبابی که قرار است با دست خورده شود؛ برنج یا رشته فرنگی گندم سرد شده که با فلفل چیلی، سرکه و ادویه‌های تند پوشانده شده است.

وعده‌های غذایی قبل از سحر اغلب شامل چای، نان بخارپز یا مانتو پر شده با گوشت یا سبزیجات، کره، گوشت و سبزیجات پخته شده است. ما گفت: غذاهای دلچسب اما ساده برای حفظ روزه. برای افطار، خانواده‌ها به طور سنتی با خرمای قرمز آب‌پز پخته شده با شکر شروع می‌کنند.

او گفت: سپس چای و به دنبال آن برنج با سبزیجات یا رشته فرنگی با گوشت و بسیاری از غذاهای دیگر. این ماه آرامش‌بخش، گرم و بسیار جمعی است.

در سراسر جوامع مسلمان چین، رمضان حس قوی با هم بودن را به همراه دارد. ما گفت: همیشه احساس جمع بودن می‌کردید؛ هرگز احساس تنهایی نمی‌کردید. او اضافه کرد که طعم خرما در مسجد ساده اما فراموش‌نشدنی است و تقریباً هر شب مانند یک دورهمی شام در جایی است.

با نزدیک شدن به پایان ماه رمضان، مقدمات عید فطر آغاز می‌شود. خانواده‌ها به دیدار بزرگان می‌روند، کودکان «پول تبرک» دریافت می‌کنند و خانه‌ها پر از مهمان و جشن می‌شود. برای او، ماهیت رمضان فراتر از روزه‌داری است. او گفت: رمضان، ماه اجتماع، سخاوت، غذا، خاطره و شادی است.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 8 =

آخرین‌ها