به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ مریم اردبیلی، رئیس مرکز زن و خانواده شهرداری تهران در دومین رویداد ملی تشکلهای مردمی خانوادهمحور کشور (سلاله) با اشاره به تغییر ساختار خانواده از شکل گسترده و خودبسنده سنتی به خانواده هستهای امروزی، به چالشهای این تغییر پرداخت. او گفت: «خانواده هستهای کوچک، گاهی گسیخته از اقتصاد و با ارتباطات خانوادگی کمرنگ، آنقدر کارآمد نیست... در شهر تهران دو و نیم میلیون خانواده داریم که عمدتاً کوچک هستند. گاهی همین خانواده هستهای از عهده کار خود برنمیآید.»
اردبیلی سپس دو رویکرد رایج در مواجهه با خانواده را برشمرد: اول، نگاه فردی و روانشناختی صرف که مشکلات را به سطح افراد تقلیل میدهد و دوم، نگاه حمایتگرانه یا «فمیلی فرندلی» (دوستدار خانواده). او نگاه دوم را نیز مورد نقد جدی قرار داد و گفت: «ما خانواده را به عنوان موجود حمایتپذیر و حمایتطلب میدانیم... آیا این نگاه بالا به پایین که "من از تو حمایت میکنم، دستت را میگیرم و نجاتت میدهم" خودش در درازمدت منجر به انفعال و انزوای بیشتر خانواده شده یا نه؟»
رئیس مرکز زن و خانواده شهرداری تهران با اشاره به سیاستهای کلی خانواده ابلاغی رهبری، گفت: رویکرد جدید که باید جایگزین شود، «خانوادهمحوری» است. او این مفهوم را اینگونه تشریح کرد: «یعنی خانواده واجب یک عاملیت و توانمندی است... ما باید روی خانواده بتوانیم حساب کنیم برای حل مسئلههای اجتماعی، نه فقط برای حل مسئلههای خودش. اساساً حکمرانی باید بخشی از قدرت، اختیار و توان خود را تفویض کند به خانواده برای حل مسئله. این، شیفت پارادایم اصلی ماست.»
اردبیلی با بیان اینکه سیاستهای کلی خانواده این نگاه را خوب تبیین کرده، افزود: «خبر بد این است که ما کماکان هیچ قانون، دستورالعمل و مدل اقدام رسمی در نهادهای رسمی کشور نداریم که کار خانوادهمحور را به پیش برده باشد.» وی امید خود را برای پیشبرد این مفهوم، معطوف به «گروههای میانی و حلقههای کنشگری» دانست.
او در ادامه برای تشریح موانع عملی، مثالی از حوزه مدیریت پسماند در شهرداری تهران زد: «فرض کنید خانوادههایی طرحی عالی برای مدیریت پسماند محله خود دارند. من به عنوان مدیر میگویم طرح تصویب شد و بودجه هم میدهم. اما نقطه اول مشکل حقوقی است. ما میتوانیم با یک شرکت، موسسه یا حتی یک فرد قرارداد ببندیم، اما با "خانواده" یا حتی با "صد خانواده" نمیتوانیم قرارداد ببندیم. خانواده در نظام ما "رسمیت" ندارد.»
اردبیلی در پایان تاکید کرد: برای حرکت به سمت جامعه اسلامی مورد نظر، باید فضای خانوادهمحوری در کشور شکل گیرد و خانواده از حالت انفعالی خارج شده و به کنشگر اجتماعی تبدیل شود. به گفته وی، وظیفه نهادهای رسمی و گروههای میانی در این مسیر، «تسهیلگری، شتابدهی و تفویض اختیار» به اکوسیستمی است که حول عاملیت خانواده ایجاد میشود.