به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ اول مهر آمد؛ همان روزی که میلیونها دانشآموز در سراسر کشور کیفهایشان را برمیدارند، لباس مدرسه میپوشند و راهی کلاس میشوند. اما برای خانوادههای دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب، این روز با خاطرهای سنگین از نهم اسفند ۱۴۰۴ گره خورده است؛ روزی که این مدرسه هدف حمله قرار گرفت و ۱۶۸ نفر از دانشآموزان، معلمان، کادر آموزشی و جمعی از والدین جان خود را از دست دادند.
امسال مراسم آغاز سال تحصیلی در همان مدرسه برگزار شد؛ مراسمی که بیش از آنکه تنها یک آیین رسمی برای نواختن زنگ مدرسه باشد، یادآور کودکانی بود که سال تحصیلی جدید را ندیدند.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش در مراسم آغاز سال تحصیلی در شجره طیبه، این مدرسه را یادآور شهادت ۱۶۸ دانشآموز و معلم دانست و تأکید کرد که انتخاب این مکان برای آغاز سال تحصیلی، پیامی درباره تداوم آموزش و ادامه مسیر علم و دانایی دارد.
کلاسهایی که دوباره پر شدند، اما نه مثل گذشته
مدرسه دوباره به جریان افتاده است. صدای دانشآموزان در فضای مدرسه شنیده میشود و کلاسها دوباره آماده آموزش شدهاند؛ اما در کنار این بازگشت، خاطره کسانی که دیگر در کلاس حاضر نمیشوند نیز باقی است.
برای برخی مادران این شهر، زمان همچنان در صبح نهم اسفند متوقف مانده است؛ مادرانی که امسال دیگر کسی را برای بستن بند کفش، مرتبکردن لباس مدرسه یا بدرقه تا مدرسه ندارند.
این همان وجه متفاوت اول مهر در میناب است؛ جایی که یک مراسم ملی آموزشی، همزمان تبدیل به یادآوری یک داغ خانوادگی شده است.
۱۶۸ نفر؛ فراتر از یک عدد
عدد ۱۶۸ در خبرها شاید یک آمار باشد، اما پشت هر عدد، یک خانواده، یک خانه و یک آینده قرار دارد.
دانشآموز یعنی کودکی که هنوز بخش بزرگی از زندگیاش را پیش رو دارد؛ کودکی که میتوانست سالهای مدرسه را طی کند، رشته تحصیلی خود را انتخاب کند، وارد دانشگاه شود و مسیر زندگیاش را بسازد.
برای خانوادههای آنان اما این مسیر در همان مدرسه متوقف شد.
به همین دلیل، حضور دوباره دانشآموزان در مدرسه شجره طیبه را نمیتوان فقط بازگشت به کلاس درس دانست؛ این بازگشت برای خانوادههای داغدار، همزمان یادآور کسانی است که دیگر در صف صبحگاهی مدرسه حاضر نمیشوند.
مدرسهای که دوباره آغاز شد
با وجود این داغ، انتخاب شجره طیبه برای آغاز سال تحصیلی، بر تداوم فعالیت آموزشی تأکید دارد. رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، در مراسم امروز گفت مدرسه خانه امید، دانایی، زندگی و آیندهسازی است و آغاز سال تحصیلی از این نقطه، پیام تداوم جریان علم و آموزش را دارد.
در همین مراسم، زنگ آغاز سال تحصیلی جدید با حضور معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور و جمعی از مسئولان در مدرسه شجره طیبه نواخته شد.
قرار است دانشآموزان دوباره در این مدرسه درس بخوانند و زندگی آموزشی در آن ادامه پیدا کند؛ اما حافظه این مدرسه نیز بخشی از هویت آن شده است.
مهر امسال؛ ترکیبی از داغ و امید
اول مهر معمولاً آغاز یک مسیر تازه است؛ اما در میناب، آغاز امسال با پایانهایی که در سال گذشته رقم خورد، پیوند خورده است.
برای خانوادههای داغدار، بازگشت فرزندان دیگر امکانپذیر نیست؛ برای دانشآموزانی که امروز وارد مدرسه شدند، اما، این روز میتواند آغاز دوبارهای برای درس خواندن و ساختن آینده باشد.
شجره طیبه امروز یک پیام دوگانه دارد: جای ۱۶۸ نفر خالی است، اما کلاس درس خالی نمانده است.
زنگ مدرسه نواخته شد، دانشآموزان به کلاس رفتند و سال تحصیلی آغاز شد؛ اما برای میناب، اول مهر امسال روزی است که صدای زنگ مدرسه در کنار صدای خاطره کسانی شنیده میشود که قرار بود امروز نیز پشت همین نیمکتها بنشینند.
و شاید سنگینترین بخش ماجرا همین باشد؛ در روزی که معلم دوباره حضور و غیاب میکند، ۱۶۸ نام دیگر پاسخ «حاضر» نخواهند داد.