به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، ایران شاهد یکی از بزرگ‌ترین تحولات تاریخی خود بود؛ انقلابی که نه تنها نظام سیاسی کشور را تغییر داد، بلکه سرنوشت میلیون‌ها ایرانی را دگرگون کرد. این روز به عنوان نماد مقاومت و اراده مردم در برابر ظلم و استبداد، در تاریخ معاصر ایران ثبت شده است.

مردان، زنان و نوجوانان از اقشار مختلف جامعه با همبستگی و همدلی به خیابان‌ها آمدند و با فریادهای آزادی‌خواهی خود، پایه‌های رژیم سلطنتی را لرزاندند. مردان با شجاعت و ایستادگی در برابر سرکوب‌ها، نقش کلیدی در سازماندهی تظاهرات و مبارزات داشتند. اما زنان نیز در این مسیر، حضوری فعال و تعیین‌کننده داشتند. آنها با استفاده از توانایی‌های خود، نه تنها در صفوف مبارزه شرکت کردند، بلکه با برگزاری تجمعات و فعالیت‌های فرهنگی، صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان رساندند.

نوجوانان نیز با شور و شوقی مثال‌زدنی به این حرکت پیوستند و با انرژی جوانی خود، به صفوف معترضان قوت بخشیدند. آنها در کنار بزرگ‌ترها، در خیابان‌ها فریاد آزادی سر دادند و نشان دادند که آرمان‌های انقلاب متعلق به همه نسل‌هاست. این همبستگی میان مردان، زنان و نوجوانان، قدرتی عظیم به انقلاب بخشید و باعث شد تا صدای مردم ایران به گوش جهانیان برسد.

انقلاب اسلامی ایران نه تنها یک تغییر سیاسی، بلکه یک حرکت اجتماعی و فرهنگی بود که ریشه در آرمان‌های بلند مردم داشت. این انقلاب به رهبری امام خمینی (ره) توانست امید و آرزوهای مردم را به واقعیت تبدیل کند و آنها را به سمت تحقق ارزش‌های اسلامی و انسانی سوق دهد.

دست‌هایی که انقلاب را ساختند، دل‌هایی که نسل آینده را پروراندند

از فریاد در خیابان تا تربیت در خانه

خانم «مرضیه احمدی» حالا مادربزرگی ۶۵ ساله است، اما در سال ۵۷ دختری بیست‌ساله بود که همراه دیگر دختران محله در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کرد. به قول خودش، «آن روزها خیال می‌کردیم انقلاب یعنی به‌دست‌آوردن آزادی بیرونی؛ بعدها فهمیدم بخش مهم‌ترش، آزادی درونی است. یعنی آدم بتواند فرزندان آزادمنش، باایمان و درست‌کار تربیت کند.»

مرضیه می‌گوید که در زمان جنگ، همسرش در جبهه بود و او با دو کودک خردسال تنها مانده بود. با شجاعتی مثال‌زدنی خانواده را حفظ کرد. امروز پسر بزرگش استاد فیزیک در دانشگاه و دخترش پزشک است. «همیشه به بچه‌ها می‌گفتم اگر پدرت رفت برای دفاع، تو هم باید درس بخوانی برای خدمت. انقلاب فقط سنگر نیست، مسئولیت است.»

پیوند آرمان با مادرانگی

در دهه‌های بعد، بسیاری از این زنان، آرمان‌خواهیِ انقلابی را در قالب اخلاق و تربیت ادامه داده‌اند. خانم «زهرا رنجبر» آموزگار بازنشسته، مادر سه فرزند موفق در حوزه فرهنگ و هنر است. او باور دارد مادران نسل انقلاب‌های بزرگ، نقشی تربیتی دوگانه داشته‌اند — هم مادر بودند، هم مربی جامعه. «به شاگردانم همیشه می‌گفتم انقلاب فقط تغییر حکومت نیست، بلکه تغییر نوع نگاه ما به انسان است. من همان را در خانه تمرین کردم؛ گذشت، انصاف، احترام، کارِ درست.» زهرا اعتقاد دارد پایبندی به ارزش‌های اخلاقی نسل انقلاب، رمز موفقیت نسل بعدی است: «اگر مادر با صداقت زندگی کند، بچه‌ها انقلاب را در رفتار او می‌بینند، حتی اگر شعار ندهد.»