به گزاررش پایگاه خبری پیام خانواده؛ توجه کافی به فرزندان، به‌ویژه در سنین کودکی، یکی از اساسی‌ترین وظایف والدین است؛ اما انجام این کار به شکل متعادل، چندان آسان نیست. توجه بیش از حد یا کمتر از حد نیاز، هر دو می‌توانند به کودک آسیب بزنند. بسیاری از والدین نمی‌دانند چقدر به کودک خود توجه می‌کنند و آیا این اندازه کافی است یا خیر. کودکان معمولاً به جای بیان مستقیم نیاز خود به توجه، آن را در قالب رفتارهایی نشان می‌دهند که گاهی والدین را کلافه یا خجالت‌زده می‌کند. در این گزارش، نشانه‌هایی را معرفی می‌کنیم که نشان می‌دهد کودک شما نیاز به توجه بیشتری دارد و باید به آنها توجه کنید.

انجام آهسته کارها، به‌ویژه هنگام صبح

کودکان بسیار خلاق، گاهی بیش از بقیه نیاز به توجه دارند. آنها سعی می‌کنند هنگام صبح کارهای خود را خیلی آرام و کند انجام دهند تا شما به آنها غر بزنید، به آنها کمک کنید و به نوعی توجه نشان دهید. در واقع هنگام صبح تظاهر می‌کنند که نمی‌توانند کارها را به خوبی انجام دهند تا توجهی از سمت شما جلب کنند.

پریدن وسط حرف

بعضی از کودکان وسط حرفتان می‌پرند زیرا نمی‌توانند خودشان را کنترل کنند و این کار را با هدف انجام می‌دهند. اگر کودک شما هم از این دسته است، دلیلش این است که کمبود توجه دارد و می‌خواهد با قطع کردن حرفتان، توجه شما را به خودش جلب کند.

وابستگی بیش از حد

کودکان به دلایل مختلف وابستگی شدید پیدا می‌کنند. معمولاً علت آن هم این است که نیاز به توجه زیاد دارند. کمبود توجه، وابستگی را بیشتر می‌کند. سپس به دنبال راه‌هایی می‌گردند که خودشان را به شما بچسبانند تا بتوانند به خواسته‌شان برسند.

دروغ‌گویی برای بزرگ‌نمایی خاطرات

بعضی از کودکان برای جلب توجه شروع به اغراق در تعریف کردن چیزها و خاطرات گذشته می‌کنند. آنها مسائل را بیش از حد دراماتیک جلوه می‌دهند و با انجام این کار می‌خواهند دلسوزی و ترحم بخرند و توجه دیگران را به خودشان جلب کنند. باید سعی کنید با توجه بیشتر به او، مانع از دروغ‌گویی‌اش شوید.

گریه زیاد

معمولاً دلایل زیادی برای گریه کردن کودک وجود دارد، اما گاهی گریه کردن کاملاً الکی و با تلاش خود کودک است. او با انجام این کار قصد دارد توجه شما را جلب کند و در کوچک‌ترین چیزها سریعاً نق می‌زند و گریه می‌کند. معمولاً این گریه‌ها هیچ اشکی به همراه ندارد.

بداخلاقی در جمع دیگران

یکی دیگر از نشانه‌های رایج این است که کودک شما زمانی که در جمع دیگران قرار می‌گیرید، شروع به بدخلقی می‌کند و قصد دارد با انجام این کارها توجه شما و دیگران را جلب کند. این رفتار کودکان در جمع دیگران معمولاً باعث خجالت پدر و مادر می‌شود.

بازی کردن نقش قربانی

کودکانی که به دنبال جلب توجه هستند، دوست دارند خودشان را قربانی ماجرا نشان دهند و از این طریق نیاز خود را به توجه اعلام کنند. آنها می‌دانند که اگر قربانی باشند، پدر و مادر به آنها محبت می‌کنند. در نتیجه حتی اگر هیچ آسیبی ندیده باشند، باز هم تظاهر به آسیب‌دیدگی می‌کنند.

استفاده از انرژی در مسیر بد

کودکانی که نیاز به توجه دارند، سعی می‌کنند در جمع دیگران سر و صدا کنند، اخلاق بدی داشته باشند، اسباب‌بازی‌هایشان را پرت کنند و کارهای ناشایست انجام دهند. آنها از انرژی خود در مسیر بد استفاده می‌کنند؛ آزار رساندن به کودکان دیگر، فریاد زدن، گریه کردن و انجام کارهای کلافه‌کننده از جمله این رفتارهاست.

مقاومت در برابر خوابیدن

کودکانی که می‌خواهند توجه شما را جلب کنند، دوست دارند بیدار بمانند. او تظاهر می‌کند که خوابش نمی‌آید و هنگام خوابیدن گریه می‌کند و در نتیجه می‌خواهد کاری کند که شما در کنارش بیدار بمانید و به او توجه کنید.

تظاهر به بیماری

بعضی از کودکان به قدری نیاز به توجه دارند که دوست دارند خودشان را بیمار نشان دهند، زیرا می‌دانند اگر بیمار باشند، والدین به آنها بیشتر توجه و رسیدگی می‌کنند. از آنجایی که این حس را از طرف والدین دوست دارند، خودشان را بیمار نشان می‌دهند و مهم‌تر از همه اینکه بسیاری از آنها به مهدکودک یا مدرسه نمی‌روند.

تمایل نداشتن به تنهایی خوابیدن

بعضی از کودکان اتاق جداگانه دارند، اما معمولاً کودکانی که نیاز به توجه دارند، از تنهایی خوابیدن می‌ترسند و مقاومت نشان می‌دهند. آنها دوست دارند از لحاظ جسمی نزدیک به پدر و مادرشان باشند، در آغوش آنها بخوابند و در نتیجه هرگز به اتاق تنها نمی‌روند.

حسودی به کودکان دیگر

کودکانی که نیاز به توجه دارند، اصلاً تحمل این را ندارند که شما به کودک دیگری محبت کنید. آنها حس حسادت را در خودشان پرورش داده‌اند و تحمل تعامل شما با کودکان دیگر را ندارند. این نشان‌دهنده این است که از لحاظ توجه، کمبود دارند.

تظاهر به فراموش کردن چیزها

بعضی از کودکان از روی عمد و هدف، خودشان را به فراموشی می‌زنند، زیرا می‌دانند والدین باید به آنها یادآوری کنند و این یادآوری یک نوع توجه به آنها محسوب می‌شود. در نتیجه ترجیح می‌دهند به روی خودشان نیاورند و تظاهر کنند چیزهای مختلف را فراموش کرده‌اند و سپس توجه بخرند.

احساس ناراحتی شدید هنگام نادیده گرفته شدن

کودکی که نیاز به توجه دارد، اغلب نادیده گرفته می‌شود. مطمئناً خانواده این کودکان به خاطر استرس و مشغله زیاد، آنها را نادیده می‌گیرند، اما بدانید که این کودک از درون دچار فروپاشی می‌شود، زیرا احساس می‌کند به چشم شما نمی‌آید و در خانه نامرئی است. همین موضوع باعث ایجاد حس ناامنی و اضطراب در او می‌شود و هنگامی که نادیده‌اش می‌گیرید، رفتار بد و ناراحت‌کننده‌ای از خودش نشان می‌دهد.

پرت کردن چیزهای مختلف

پرت کردن چیزهای مختلف، مخصوصاً زمانی که آن چیز ارزشمند باشد، یکی از راحت‌ترین راهکارها برای کودک در جلب توجه شماست. او دوست دارد همه چیز را دور بریزد تا توجه شما را جلب کند؛ کاری که شما از آن متنفر هستید را به انجامش ادامه می‌دهد.

درخواست زیاد برای کمک

آیا تا به حال متوجه شده‌اید که کودک‌تان احساس ناامنی می‌کند و مدام به دنبال درخواست کمک است، حتی برای کارهایی که می‌تواند به تنهایی انجام دهد؟ اگر کودک شما نقش یک انسان ضعیف را بازی می‌کند و مدام سر هر چیز از شما کمک می‌گیرد، بدانید که به دنبال جلب توجه شماست.

ناراحت به نظر رسیدن

اینکه بدانید کودک‌تان ساکت و غمگین یک‌جا نشسته، قطعاً تحمل شرایط را برایتان سخت می‌کند. گاهی کودک خودش را به غمگینی می‌زند و حالت ناراحت به خودش می‌گیرد تا با انجام این کار توجه شما را جلب کند و شما حالش را بپرسید. این رفتارش نشان‌دهنده این است که نیاز به توجه دارد.

بد غذا خوردن

بعضی از کودکان فقط به غذا نوک می‌زنند و چند وقت یک‌بار یک چیز کوچک را داخل دهانشان می‌گذارند و به طور کامل غذا نمی‌خورند. در واقع آنها با انجام این کار قصد دارند توجه کامل شما را دریافت کنند و شما اصرار به غذا خوردنشان کنید.

واکنش‌های شدید

واکنش شدید یکی دیگر از علامت‌های کم‌توجهی در کودکان است. اگر کودک بیش از حد دراماتیک رفتار می‌کند یا سریعاً سر هر موضوعی عصبانی می‌شود، یعنی می‌خواهد توجه شما را جلب کند. معمولاً در این شرایط حتی برای مسائل کوچک هم واکنش‌های خیلی تندی دارد.

بدرفتاری

در نهایت، مهم‌ترین علامت نیاز به توجه از سمت کودک این است که رفتار بدی دارد. او احساس می‌کند با دیوانه به نظر رسیدن، بداخلاقی و عصبانیت می‌تواند توجه شما را جلب کند و شما بیشتر او را ببینید. در نتیجه این روش منفی را در پیش می‌گیرد تا توجه بیشتری به سمت خودش داشته باشد.

کودکانی که نیاز به توجه دارند، اغلب به جای بیان مستقیم احساسات خود، آن را در قالب رفتارهایی نشان می‌دهند که ممکن است والدین را کلافه، خجالت‌زده یا نگران کند. از انجام آهسته کارها و پریدن وسط حرف گرفته تا گریه‌های الکی، بداخلاقی در جمع، تظاهر به بیماری و بدرفتاری، همه این رفتارها نشانه‌های نیاز به توجه هستند. والدین باید بدانند که این رفتارها نه از سر لجبازی، بلکه از سر نیاز عاطفی است. توجه متعادل، محبت بی‌قید و شرط و وقت گذاشتن واقعی با کودک، بهترین راهکار برای پیشگیری از این رفتارها و پرورش کودکی سالم و بااعتماد به نفس است. اگر این نشانه‌ها را در کودک خود می‌بینید، به جای تنبیه یا سرزنش، به او توجه بیشتری کنید؛ زیرا او فقط می‌خواهد دیده شود.