کد خبر: 26426
تاریخ انتشار: ۸ تیر ۱۴۰۵ - ۲۱:۳۲
فوتبال

نگاهی به دقایق بازی بازیکنان ایران نشان می‌دهد شاکله اصلی تیم روی بازیکنان باتجربه بنا شده بود. در کنار آن بازی نکردن برخی بازیکنان حتی برای یک ثانیه، این سوال را ایجاد می‌کند که چرا بازیکن جوان‌تر دعوت نشد تا فضای جام جهانی را تجربه کند؟

به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ جام جهانی، فقط تورنمنتی برای نتیجه گرفتن نیست؛ ویترینی برای آینده فوتبال هر کشور است. بسیاری از تیم‌های ملی در کنار هدف کوتاه‌مدت، از این رقابت‌ها برای آماده کردن نسل بعدی خود نیز استفاده می‌کنند. اما مرور فهرست ۲۶ نفره تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا کادر فنی اساساً چنین نگاهی به آینده داشت؟

نگاهی به دقایق بازی بازیکنان ایران نشان می‌دهد شاکله اصلی تیم روی بازیکنان باتجربه بنا شده بود. علیرضا بیرانوند (۳۱ ساله)، شجاع خلیل‌زاده (۳۷ ساله)، رامین رضاییان (۳۶ ساله)، علی نعمتی (۳۰ ساله)، میلاد محمدی (۳۲ ساله)، سعید عزت‌اللهی (۲۹ ساله)، سامان قدوس (۳۲ ساله) و مهدی طارمی (۳۳ ساله) بیش‌ترین دقایق مسابقات را به خود اختصاص دادند. حتی در خط دفاع، سه بازیکن بالای ۳۰ سال تقریباً تمام دقایق جام جهانی را در زمین بودند.

اعتماد به تجربه، در تورنمنتی مانند جام جهانی تصمیمی قابل درک است. هیچ مربی‌ای برای جوان‌گرایی صرف به جام جهانی نمی‌رود. اما مساله از جایی آغاز می‌شود که بخشی از فهرست تیم، عملاً هیچ نقشی در مسابقات پیدا نمی‌کند.

در پایان مرحله گروهی، شش بازیکن ایران حتی یک دقیقه هم فرصت حضور در زمین را به دست نیاوردند؛ پیام نیازمند، حسین حسینی، دانیال ایری، روزبه چشمی، امیرمحمد رزاقی‌نیا و دنیس درگاهی. طبیعی است که درباره دو دروازه‌بان ذخیره نمی‌توان انتقادی وارد کرد؛ اما درباره چهار بازیکن دیگر، سؤال مهمی شکل می‌گیرد.

دنیال ایری ۲۲ ساله، امیرمحمد رزاقی‌نیا ۲۰ ساله، روزبه چشمی ۳۲ ساله و دنیس درگاهی ۲۹ ساله، بدون حتی یک دقیقه بازی جام جهانی را به پایان رساندند. در میان آنها، پرونده دنیس درگاهی بیش از همه محل بحث است. مهاجمی که برای اضافه شدن به تیم ملی، فرآیند اداری طولانی و پرحاشیه‌ای را پشت سر گذاشت، اما در نهایت حتی در شرایطی که ایران در جریان مسابقات به تغییر روند بازی نیاز داشت نیز فرصت ورود به میدان را پیدا نکرد.

همین موضوع، فلسفه انتخاب او را زیر سؤال می‌برد. اگر کادر فنی از ابتدا اعتقاد داشت درگاهی در برنامه‌های تاکتیکی تیم جایگاهی ندارد، چرا یکی از ۲۶ سهمیه ارزشمند جام جهانی به او اختصاص یافت؟ و اگر قرار بود از او استفاده شود، چه اتفاقی رخ داد که در سه مسابقه حتی یک دقیقه هم فرصت بازی پیدا نکرد؟

در کنار درگاهی،‌ چشمی هم به دلیل مصدومیت موفق نشد تیم ملی را همراهی کند. بازیکنی که پیش از آغاز جام جهانی مشخص بود مصدومیتش مانع از همراهی او می‌شود. اما یک سهمیه به این شکل سوخت! این پرسش زمانی جدی‌تر می‌شود که به نیمکت ایران نگاه کنیم.

آریا یوسفی ۲۴ ساله تنها ۴۵ دقیقه بازی کرد، محمد قربانی ۲۵ ساله فقط یک بازی فرصت حضور داشت و امیرحسین حسین‌زاده در مجموع سه مسابقه تنها ۱۵ دقیقه به میدان رفت. سهم بازیکنان جوان از جام جهانی، در مجموع بسیار محدود بود؛ در حالی که این تورنمنت می‌توانست سکوی آغاز نسل بعدی فوتبال ایران باشد.

شاید پاسخ کادر فنی این باشد که اولویت، کسب نتیجه بوده است. اما نتیجه نهایی نیز این استدلال را چندان تقویت نمی‌کند. ایران از مرحله گروهی صعود نکرد و در عین حال، بخش قابل توجهی از فهرست خود را نیز بدون استفاده به پایان رساند. نه نتیجه‌ای فراتر از انتظار به دست آمد و نه تجربه‌ای ارزشمند برای آینده ذخیره شد.

شاید مهم‌ترین نقد به فهرست امیر قلعه‌نویی، نه استفاده از بازیکنان باتجربه، بلکه استفاده نکردن از ظرفیت فهرست بازیکنان باشد. وقتی قرار نیست بازیکنی مانند دنیس درگاهی و روزبه چشمی حتی یک دقیقه به میدان برود، این سؤال کاملاً منطقی است که آیا آن سهمیه نمی‌توانست به بازیکنی جوان‌تر برسد؛ بازیکنی که حتی اگر بازی نمی‌کرد، تجربه حضور در جام جهانی می‌توانست بخشی از سرمایه فوتبال ایران برای سال‌های آینده باشد.

جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران تمام شد، اما این سؤال همچنان باقی مانده است؛ تیم ملی در این تورنمنت فقط برای امروز برنامه داشت یا برای فردای فوتبال ایران هم فکری شده بود؟

زمان دقیق حضور بازیکنان تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶:

علیرضا بیرانوند (۲۷۰ دقیقه) (۳۱ ساله)

پیام نیازمند (صفر) (۳۳ ساله)

حسین حسینی (صفر) (۳۳ ساله)

حسین کنعانی‌زادگان (۲ بازی و ۱۳۵ دقیقه) (۳۲ ساله)

آریا یوسفی ( یک بازی و ۴۵ دقیقه) (۲۴ ساله)

دانیال ایری (صفر) (۲۲ ساله)

میلاد محمدی ( ۳ بازی و ۲۰۴ دقیقه) (۳۲ ساله)

صالح حردانی (۲ بازی و ۹۰ دقیقه) (۲۷ ساله)

علی‌ نعمتی ( ۲۷۰ دقیقه) (۳۰ ساله)

احسان حاج صفی (۲ بازی و ۹۱ دقیقه) (۳۶ ساله)

رامین رضاییان (۲۷۰ دقیقه) (۳۶ ساله)

شجاع خلیل‌زاده (۲۷۰ دقیقه) (۳۷ ساله)

سعید عزت‌اللهی (۲۶۵ دقیقه) (۲۹ ساله)

سامان قدوس (۲۱۱ دقیقه) (۳۲ ساله)

محمد قربانی (۹۰ دقیقه در یک بازی) (۲۵ ساله)

امیرمحمد رزاقی‌نیا (صفر) (۲۰ ساله)

روزبه چشمی (صفر) (۳۲ ساله)

مهدی قایدی (۴۵ دقیقه در یک بازی) (۲۷ ساله)

محمد محبی (۲۴۶ دقیقه در ۳ بازی) (۲۷ ساله)

امیرحسین حسین‌زاده (۱۵ دقیقه در دو بازی) (۲۵ ساله)

مهدی طارمی (۲۶۰ دقیقه) (۳۳ ساله)

دنیس درگاهی (صفر) (۲۹ ساله)

علی علیپور (۳۷ دقیقه در یک بازی) (۳۰ ساله)

مهدی ترابی (۲۴ دقیقه در یک بازی) (۳۱ ساله)

شهریار مغانلو (۸۷ دقیقه در سه بازی) (۳۱ ساله)

علیرضا جهانبخش (۴۶ دقیقه در دو بازی) (۳۲ ساله)

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 3 =

آخرین‌ها