به گزارش پایگاه خبری پیام خانواده؛ نسرین کرمزاده، نویسنده، مجری و خبرنگار تلویزیون، با انتشار کتاب «ایران سعادت» بار دیگر به یکی از مهمترین دغدغههای ادبی و اجتماعی خود بازگشته است؛ روایت زن، رنجهای پنهان و قدرتی که در دل تجربههای زیسته شکل میگیرد. او نوشتن را نه صرفاً یک حرفه، بلکه ضرورتی برخاسته از زیست شخصی و اجتماعی میداند؛ ضرورتی که از کودکی با او همراه بوده و امروز در قالب کتابی مستقل به مخاطب عرضه شده است.
کرمزاده درباره آغاز مسیر نویسندگی خود به خبرنگار ایبنا گفت: نوشتن از همان سالهای کودکی برایش دریچهای روشن بوده است؛ راهی برای زیستن آنچه در واقعیت دستنیافتنی مینمود. به باور او، کلمات قدرتی دارند که میتوانند انسانی را که هرگز دریا را ندیده، «دریازده» کنند. همین نگاه، شالوده جهان روایی «ایران سعادت» را شکل داده است.
این نویسنده جوان، فعالیت در عرصه رسانه را از ۱۷ سالگی و با اجرای تلویزیونی آغاز کرده و در ادامه، تجربه تهیهکنندگی و خبرنگاری را نیز به کارنامه خود افزوده است. او معتقد است حضور حرفهای در رسانه، بهویژه مواجهه روزانه با خبرهای ایران و جهان، نگاه تحلیلیاش را عمیقتر کرده و این تجربه مستقیم، بیواسطه در نوشتن او بازتاب یافته است.
زیست فرهنگی در زنجان، شهری که کرمزاده از آن بهعنوان «شهر شور و شعر و غزل» یاد میکند، در شکلگیری نگاه ادبی او بیتأثیر نبوده است. همنشینی با دوستان اهل نوشتن و تجربه زیست در فضایی که شعر و ادبیات در آن جاری است، بستر مناسبی برای رشد فکری او فراهم کرده، هرچند خودش تأکید دارد که هنرمند برای گسترش نگاه ناگزیر از سفر، تجربه و مواجهه با فضاهای متنوع فرهنگی است.
بخش مهمی از دغدغههای فکری کرمزاده به مسئله زنان بازمیگردد. او بیان کرد: نوشتن از اندوه و قدرت زنان سرزمینش، برایش آرامشبخش است و دفاع از حقوق زنان با زبان هنر و روایت، همواره در اولویت فعالیتهایش قرار داشته است. «ایران سعادت» نیز در همین مسیر شکل گرفته؛ اثری که تلاش میکند تجربه زن ایرانی را، با همه زخمها و توانمندیها، به تصویر بکشد.
نقش موثر تجربههای زیسته در شکلگیری آثار ادبی
از نگاه این نویسنده، تجربههای زیسته نقش تعیینکنندهای در شکلگیری آثار ادبی دارند، اما آنچه اهمیت دارد، بازتاب این تجربهها با اندیشه درست و پرهیز از تصنع است. او معتقد است نویسنده ناگزیر از نوشتن «درون» خود است و اثر مصنوعی، راهی به ماندگاری نخواهد داشت.
کرمزاده، جایگاه ادبیات را در مواجهه با مسائل اجتماعی امروز، بنیادین دانست و عنوان کرد: ادبیات یکی از پایههای اصلی فرهنگ و تمدن بشری است که میتواند در بزنگاههای تاریخی، امید بیافریند و در حافظه جمعی ماندگار شود. به باور او، همانگونه که ترانهها و نغمههای برخاسته از دل ادبیات در دورههای بحران، امید را زنده نگه داشتهاند، آثار مکتوب نیز میتوانند آیینه حقیقت زمانه باشند.
کرمزاده تأکید کرد: فقدان امنیت شغلی، تمرکز و جسارت خبرنگاران و نویسندگان جوان را تحت تأثیر قرار میدهد و این مسئله در نهایت به کیفیت تولید فرهنگی آسیب میزند.
این نویسنده، نسل جوان نویسندگان و خبرنگاران را نسلی جسور میداند؛ نسلی که بیپروا مینویسد و مطالبهگری میکند. با این حال، معتقد است برای تداوم این جسارت، باید حداقلهای معیشتی و حرفهای فراهم شود تا انرژی فعالان فرهنگی بهجای دغدغههای ابتدایی، صرف پیگیری مسائل کلان اجتماعی شود.
نوشتن یک اتفاق است
فرآیند نوشتن برای کرمزاده، برنامهریزیشده و زمانمند نیست. او نوشتن را «اتفاق» میداند؛ لحظهای که اندوه یا شوری ناگهانی، کلمات را به حرکت درمیآورد. «ایران سعادت» نیز حاصل همین لحظههاست؛ کتابی که از دل تجربه، دغدغه و زیست اجتماعی برآمده و میکوشد روایت زن ایرانی را از حاشیه به متن بیاورد.
«ایران سعادت» را میتوان تلاشی در جهت ثبت صادقانه بخشی از واقعیتهای اجتماعی معاصر دانست؛ اثری که در پی آن است تا با زبان ادبی، هم روایتگر رنج باشد و هم نشاندهنده قدرتی که در دل این رنج شکل میگیرد.
جلد این کتاب حاوی هنر نگارگری یکی از اساتید باسابقه استان است. رسول قبادیان تصویر جلد کتاب را با تکنیک های آبرنگ آفریده است و هاله زین علی، گرافیست خلاق این اثر زنده را طراحی کرده است.
جواد چراغی کارشناس بنیاد شعر و ادبیات داستانی و گردآورنده تذکره هزا رو یک برگ و چهره غزل نیز ویراستاری این کتاب را عهدهدار بوده و کتاب توسط نشر آیدین خزر به چاپ رسیده است.