روزه‌داری؛ شورش علیه دیکتاتوری لذت‌های آنی

در روزگاری که «دوپامین ارزان» فرمانروای مطلق روان ماست، سخن گفتن از ماه رمضان شاید در نگاه نخست، بازگشت به سنتی قدیمی به نظر برسد؛ اما اگر کمی از پیله کلیشه‌ها بیرون بیاییم، متوجه می‌شویم که روزه‌داری در سال ۲۰۲۶، نه یک عمل صرفاً عبادی تکراری، که شجاعانه‌ترین فرم «اکتیویسم» و تنها راه باقی‌مانده برای بازپس‌گیری «اراده» از چنگال هوش مصنوعی و ساختارهای مصرف‌گرایی است.