به گزارش پیام خانواده نوزدهم مهر ماه سرگئی بوزوگلی برای هدایت تیم ملی آبهای آرام وارد ایران شد. این مربی ۴۱ ساله اوکراینی به عنوان ورزشکار و مربی سابقه فعالیت در کشورهای اوکراین، جمهوری آذربایجان و لهستان را در کارنامه دارد و با وجود شرایط سخت در اردوهای تیم ملی ایران حضور داشت و ملیپوشان را برای بازیهای آسیایی ناگویا آماده کرده است.
متن گفتوگو با این سرمربی اوکراینی را در زیر میخوانیم:
چه چیزی باعث شد پیشنهاد مربیگری تیم ملی ایران را قبول کنید؟
در سال ۲۰۲۵ علیرضا سهرابیان رئیس فدراسیون قایقرانی ایران از من برای همکاری به عنوان سرمربی تیم ملی ایران در رشتههای کایاک و کانو دعوت و درباره اهداف فدراسیون و برنامههایی که برای تیم ملی داشت با من رایزنی کرد. برای من پذیرش این سمت یک چالش ورزشی جالب و همچنین فرصتی بود تا بتوانم از تجربه بینالمللی خود برای پیشرفت تیم و رسیدن به نتایج بهتر استفاده کنم.
با توجه به شرایط کنونی ایران آیا آمدن به این کشور برای شما سخت بود؟
بله؛ پیش از آمدن به ایران کمی نگرانی و تردید داشتم. چیزهای زیادی درباره ایران از اخبار و اینترنت شنیده بودم اما سهرابیان به من اطمینان داد که همه چیز امن است و من به او اعتماد کردم. در نهایت آن چیزی که در واقعیت دیدم کاملا با تصور قبلی من متفاوت بود و اصلا از آمدن به ایران پشیمان نیستم.
تیم ملی آبهای آرام ایران را چگونه ارزیابی کردید و نظر شما درباره قایقرانان ایرانی چیست؟
من برای اولین بار در اکتبر(مهر) ۲۰۲۵ قایقرانان ایرانی را از نزدیک دیدم. در تیم ملی آبهای آرام ایران ورزشکاران جوان و با استعداد زیادی وجود دارد و من پتانسیل بسیار خوبی در این قایقرانان میبینم، اما برای تبدیل این استعداد و پتانسیل خوب به دستاوردهای بزرگ در میادین بینالمللی باید خیلی بیشتر روی این پاروزنان کار کنیم. در کنار ورزشکاران جوان در تیم ملی، ورزشکاران باتجربهای هم حضور دارند که در مسابقات بزرگ بینالمللی از جمله بازیهای المپیک شرکت کردهاند بنابراین تیم، ترکیبی از جوانان و با تجربههای با استعداد است که در میادین بینالمللی حضور داشتهاند.
همچنین یکی از مزیتهای بزرگ ایران شرایط آب و هوایی این کشور است. در بسیاری از مناطق ایران میتوان در تمام طول سال روی آب تمرین کرد و این برای رشته ما بسیار اهمیت دارد.
نقاط قوت و ضعف قایقرانی ایران؟
یکی از نقاط قوت اصلی قایقرانی ایران استعداد و تواناییهای فیزیکی ورزشکاران است. همچنین ایران از نظر شرایط طبیعی و آبوهوایی امکانات بسیار خوبی برای تمرین دارد و ورزشکارانی در تیم هستند که انگیزه زیادی برای کار و پیشرفت دارند اما در بخشهای مختلف چون تکنیک، آمادگی جسمانی، سرعت، تاکتیک و آمادگی ذهنی باید پیشرفت و مهمتر از همه باید روند تمرینات را منظم و سیستماتیک کنیم. در ورزش حرفهای گاهی همین جزئیات کوچک هستند که تفاوت بین یک نتیجه خوب و یک مدال را رقم میزنند.
آیا تیم ملی آبهای آرام ایران میتواند در بازیهای آسیایی ناگویا مدال کسب کند و سطح این بازیها را چگونه ارزیابی میکنید؟
تمام ورزشکارانی که به بازیهای آسیایی اعزام میشوند برای رسیدن به بهترین نتیجه تلاش میکنند و هدف ما مبارزه برای کسب مدال است اما من هیچ وقت قبل از مسابقه قول مدال با رنگ مشخصی را نمیدهم. در چنین بازی همه چیز در یک روز و در یک مسابقه تعیین میشود و آمادگی، شرایط روحی و توانایی ورزشکار برای اجرای بهترین عملکرد در فینال این بازیها بسیار اهمیت دارد. سطح بازیهای آسیایی خیلی بالا است و در قاره کهن تیمها و کشورهای بسیار قدرتمندی در قایقرانی حضور دارند و رقابت واقعا سخت است. برای ایران این بازیها یک فرصت بزرگ خواهد بود تا قایقرانان سطح خود را نشان دهند و یک قدم دیگر به سمت پیشرفت بردارند.
در چه شهرهایی اردو داشتید، اردوهای دریاچه آزادی و سایر شهرها را چگونه دیدید و آیا این مکانها برای قایقرانی ایران مناسب هستند؟
در این مدت در چند منطقه اردو داشتیم و ما در زمستان در دزفول اردو برگزار کردیم و آنجا آب و هوای بسیار گرمی دارد و شرایط رودخانه برای تمرین روی آب مناسب است. همچنین در مناطق کوهستانی برای آمادگی جسمانی تمرین داشتیم و در تابستان در اردبیل اردو برگزار شد و هوای اردبیل خنکتر بود و این موضوع در فصل گرما یک مزیت بزرگ است و ورزشکاران میتوانستند تمرینات خوبی داشته باشند و بهتر ریکاوری کنند. دریاچه آزادی نیز یکی از پایگاههای مهم تمرینی برای قایقرانان است و به طور کلی ایران امکانات خوبی برای آمادهسازی ورزشکاران دارد، اگر از مناطق مختلف کشور با توجه به فصل و مرحله آمادهسازی به شکل درست استفاده شود، این موضوع میتواند در آمادهسازی تیمهای ملی قایقرانی تاثیرگذار باشد.
قبل از اینکه پیشنهاد کار در ایران را قبول کنید، درباره کشورمان چه چیزهایی شنیده بودید؟
البته قبل از آمدن به ایران چیزهای زیادی درباره این کشور شنیده بودم اما بیشتر اطلاعاتی که داشتم از تلویزیون و اینترنت بود. وقتی به ایران آمدم و همه چیز را از نزدیک دیدم متوجه شدم که واقعیت در بسیاری از موارد با چیزی که قبلا تصور میکردم متفاوت است. ایران واقعا با تصویری که گاهی در تلویزیون از آن نشان داده میشود فرق دارد. ایران کشور بسیار بزرگی است و مناطق مختلف و آب و هوای متفاوت و فرهنگ بسیار جالبی دارد. مهمتر از همه مردم ایران بسیار دوستانه و مهماننواز هستند. من افراد زیادی را ملاقات کردم که رفتار بسیار گرمی با من داشتند و همیشه آماده کمک بودند.
فرهنگ و رفتار مردم ایران چطور بود؟
من مردم ایران را خیلی دوست دارم. ایرانیها بسیار میهماننواز، مهربان و محترم هستند و با میهمانها رفتار بسیار خوبی دارند. در این مدت همکاری با فدراسیون قایقرانی ایران با افراد زیادی آشنا شدم و تجربههای بسیار مثبتی داشتم. به نظرم بهترین راه برای شناخت واقعی یک کشور ارتباط مستقیم با مردم آن کشور است.
کدام غذاهای ایرانی را در این مدت بیشتر دوست داشتید؟
من عاشق نان ایران هستیم و اینجا انواع بسیار زیادی نان وجود دارد و هر کدام طعم و ویژگی خاص خودشان را دارد. هر چیزی که روی منقل یا آتش درست شود را دوست دارم و در کل عاشق غذاهای ایرانی هستم مخصوصا غذاهایی که روی آتش و منقل پخته میشوند.
در پایان چه توصیهای برای قایقرانان ایرانی دارید؟
به ورزشکاران توصیه میکنم اول از همه به خودشان و به تیم ملی ایمان داشته باشند اما فقط ایمان کافی نیست و باید هر روز تلاش کنند و بهتر از روز قبل شوند. باید روی خودشان به ویژه روی تکنیک، آمادگی جسمانی، سرعت، تاکتیک و آمادگی ذهنی تمرکز کنند و مهمتر از همه نباید هیچوقت تسلیم شوند. هر ورزشکاری پیروزی و شکست و حتی لحظاتی دارد که احساس میکند اتفاقی ناعادلانه برایش افتاده است. من چنین شرایطی را تجربه کردهام اما باید به ورزش ادامه داد چون دوران ورزشی یک مسیر طولانی است و یک مسابقه یا یک شکست نباید سرنوشت یک ورزشکار را تعیین کند.